Dames gaan er voor

Door Marjolein Veenma

Er zijn drie soorten leugens: lies, damned lies and statistics. Daar heeft Mark Twain, de vader van de Amerikaanse literatuur, nog steeds een punt. Reden om met gezond wantrouwen te kijken naar de nieuwe cijfers over de participatie van de Nederlandse vrouw in de arbeidsmarkt. Voorlopige voorzichtige conclusie: ze doen meer mee! Ja, dat idee had ik ook al.

De Nederlandse vrouw is bezig aan een offensief, op papier dan. De cijfers wijzen uit dat 47% van alle werkzame personen een vrouw is. Daar is natuurlijk niets op af te dingen. Maar tegelijkertijd werken we met z'n allen tegenwoordig nog maar 1381 uur per jaar, dat is nog geen 30 uur per week. En dat komt niet door moderne fratsen als de vrije zaterdag of gebrek aan arbeidsethos, maar voornamelijk door de opmars van de in deeltijd werkende vrouw op de arbeidsmarkt.

Volgens de cijfers moeten de vrouwen ons redden van het vergrijzingsmonster. Maar natuurlijk niet 24/7, want de dames werken bijna altijd parttime. En nog even niet in de ICT, om over de bouw nog maar te zwijgen. Vrouwen zijn nu eenmaal dienstverleners pur sang, daarom zijn recruiters ook vaak vrouw. Net als verpleegsters en juffen. Die dienstbare opstelling betekent ook dat de dames maar niet echt door het glazen plafond heen willen breken: ze zijn gewoon te aardig en kunnen of willen geen leiding geven. Of is het toch allemaal niet zo simpel?

In de dagelijkse werkelijkheid zie je overal ambitieuze gedreven vrouwen die keihard aan het werk zijn met het realiseren van doelstellingen. Toegegeven, ze kunnen niet altijd mee netwerkborrelen, de kinderen moeten soms wel op tijd opgehaald worden van de crèche. Maar hun mannen helpen inmiddels ook mee, en heus niet alleen op de papadag. En ja, soms gaan ze iets eerder weg bij een uitgelopen vergadering. Daartegenover staat dat ze na het journaal nog even dat rapportje schrijven of een telefonische vergadering inplannen. In de bouw is een metselaar op Uggs misschien nog geen gemeengoed, maar in Delft studeren inmiddels al meer dan 20% meisjes in de techniek.

Het is toch gewoon doodzonde om het talent van vrouwen onbenut te laten? Door te investeren in het vrouwelijke potentieel verbeteren bedrijven hun concurrentiepositie aanzienlijk. Ook het VNO vindt nadrukkelijk dat het bedrijfsleven zo beter kan inspelen op maatschappelijke en economische ontwikkelingen. Meer vrouwen op sleutelposities vraagt om samenwerking van alle belanghebbenden: werkgevers, werknemers, onderzoekers, het onderwijs en arbeidsbemiddelaars. Denk eens outside the box: die nieuwe systeembeheerder kan natuurlijk best een meisje zijn. Die schijnen ook beter te kunnen luisteren.